Πάσχα στη Σκύρο

Κατευθείαν στην Αμμουδιά με την υπέροχη είσοδο

Untitled

Ο επιτάφιος βγήκε με καθυστέρηση Ικαρίας

Λαχτάρα για βουτιά παρά το γεγονός ότι η θάλασσα είναι ακόμα τόσο παγωμένη που πονάει όλο το σώμα στα πρώτα λεπτά

Untitled

Σπριτσάκια

Κόκκινα πρόσωπα, σαν καλοκάιρι

Τρώμε όλη μέρα· ευτυχώς που πρέπει να κοιμηθούμε και λίγο γιατί θα τρώγαμε και όλη νύχτα

Η Χώρα μαζεμένη, καθαρή, όμορφη με εξαίρεση το κομμάτι της πλατείας όπου η ωραία εντύπωση καταστρέφεται από τα άθλια bar και τις κακόγουστες προσθήκες του δημάρχου

Ανάσταση στο μοναστήρι, εκεί στα ψηλά

Τα πυροτεχνήματα μάλλον θα φαινόντουσαν καλύτερα από κάποιο πιο χαμηλό σημείο ή κάποια παραλία

Και μαγειρίτσα και φρικασέ γιατί είμαστε χοντροί και το υποστηρίζουμε

Στο Καφενείο της Μαρίτσας απ’ το πρωί ως το βράδυ αλλά δεν φάγαμε τους διάσημους κεφτέδες της· δεν ήπιαμε μπανάνες· ευτυχώς έρχεται καλοκαίρι

Κυνηγάμε τον ήλιο

Untitled

Νικήσαμε την πείνα μας και ακολουθήσαμε το δρόμο για την παραλία του Αγ. Πέτρου και κάναμε άριστα

Κατσίκια και πρόβατα στη διαδρομή

Ανακαλύψτε το δεντρόσπιτο

Untitled

Η ταβέρνα του Αγ. Πέτρου είναι μέσα στο πράσινο με εξαιρετικό και σε τεράστιες ποσότητες φαγητό. Σίγουρα θα σας κεράσουν οπότε μην το παρακάνετε με την παραγγελία

Είδαμε λίγα και ελπίζουμε να επιστρέψουμε για να εξερευνήσουμε περισσότερο το νησί

Η ειδυλλιακή θέα στα παραθαλλάσια κομματια της διαδρομής της επιστροφής με την αραιή συννεφιά. Καλύτερα να οδηγεί κάποιος άλλος

Το iPod μας έβγαλε ασπροπρόσωπους

Περισσότερες φωτογραφίες από τη Σκύρο

1η φορά Θεσσαλονίκη (στα 38) #fail

Η πρώτη εντύπωση μετά την πρώτη βόλτα είναι Βαρκελώνη

Το μπουγατσάν υπερτιμημένο αλλά ότι άλλο φάγαμε ήταν πολύ πιο νόστιμο

Η παραλία της πόλης και η βόλτα της είναι υπέροχη

Untitled

Είδαμε το άγαλμα του Μέγα Αλέξανδρου και αναρωτηθήκαμε πώς να πηγαίνει η επιχείρηση του Παναγιώτη Ψωμιάδη με τις παντόφλες

Τις ομπρέλες του Ζογγολόπουλου τις περίμενα μεγαλύτερες και το Λευκό Πύργο μικρότερο

Άλλο Πλ. Άθωνος και άλλο σκέτο Άθωνος· για να γλιτώσετε τον λάθος ανηφορικό ποδαρόδρομο κάντε κλικ εδώ

Παρκάρουν ΠΑΝΤΟΥ. Αυτό είναι σχεδόν ταλέντο

Οι Θεσσαλονικείς δε μασάνε από κρύο· 5 βαθμοί και κάθονται να πιουν το καφεδάκι τους έξω με σβηστά τα μανιτάρια

Το City αξιοπρεπές και ζεστό· πολύ ζεστό· πάρα πολύ ζεστό

Παντού με τα πόδια

Ένα On the road λείπει από την Αθήνα

Το κουλούρι Θεσσαλονίκης της Θεσσαλονίκης δεν είναι ίδιο με το κουλούρι Θεσσαλονίκης της Αθήνας

Τίμιο το Negroponte

Που είναι όλοι Πέμπτη βράδυ;

Στοές, πεζόδρομοι, πλατείες· ξεκάθαρα πιο φιλική πόλη απ’ την Αθήνα

Untitled

“Ρε όλοι είναι με ένα σουβλάκι στο χέρι κι εμείς τίποτα”

Δεν έχουμε βρει από πού μπαίνουμε στο μετρο #βαρετό_αστείο

Το Coq au Zen πολύ ωραίο μέσα στη στοά. Λίγο με τα ποτήρια του έχει ένα θέμα. Θαμπά αν όχι βρώμικα

Μπαράρα ο ελέφαντας με υπέροχη τζαμαρία στο δρόμο

Περπατάμε πολύ για να χωνεύουμε, να ξαναπεινάμε μπας και προλάβουμε να φάμε σε όσα μέρη έχουμε στη λίστα

Πολύ ωραίο και το Bord De Leau αλλά από μουσική ό,τι να ‘ναι

Γενικά προσεγμένα όλα τα μέρη και με πολύ ευγενικό προσωπικό

Το αντίθετο του “δίαιτα” είναι το “Θεσσαλονίκη”

Η Άνω Πόλη μας θύμησέ την Κωνσταντινούπολη και ιδιατέρως το Φανάρι

Εντυπωσιακά τα παγωνια στη Μόνη Βλατάδων όπως και τα υπόλοιπα πανέμορφα περίεργα, αλλά δυστυχώς σε αιχμαλωσία, πουλιά

Η βόλτα κατά μηκος της Οδού Επταπυργίου μέχρι τον Πύργο Τριγωνίου είναι μαγική αφού από κάθε στενάκι φαίνεται ο Θερμαϊκός

Untitled

Η θέα θα σας αποζημιώσει για όλο το περπάτημα

Δε θα έπρεπε να απαγορεύεται το παρκάρισμα στη Νίκης;

Αφρός το σουτζουκάκι στη Διαγώνιο

Το ποσό ωραία πέρασε κάποιος στη σαλονικη θα έπρεπε να μετριέται σε κιλα ανά μέρα:
– πώς πέρασες στη Θεσσαλονίκη
– 4 κιλά σε 4 μέρες

Bar hopping αλλά μουσική του γούστου μας πουθενά. Ίσως σταθήκαμε άτυχοι

Βαλσαμο η αλμυρή μπουγάτσα στο Γιάννη μεταξύ των ποτών

Κι ένα Residents λείπει από την Αθήνα

Ανεβάζω το μέσο όρο ηλικίας στην πόλη. Παντού νιάτα

Για να ολοκληρωθεί η γουρουνιά και πίτσα από το Last slice

Κυριακή πρωί κι αντί να πάμε να ακούσουμε το κήρυγμα του Άνθιμου, να γίνουμε άνθρωποι, κάνουμε βόλτες και πίνουμε καφέδες. Φταίει αυτός να μας ρίξει έναν αφορισμό τώρα;

Στo Tabya για καφέ, οπωσδήποτε

Τα κτήρια πέριξ της Πλ. Ναυαρίνου

Untitled

Eπιβλητική η Ροτόντα

Ένα taxibeat και εδώ βρε παιδιά

Σαν τη Σαλλλονίκη δεν έχει σε λέω

ΥΓ: Αυτό το ποστ βγήκε με πολύ φαγητό και ποτό, πράγμα όχι περίεργο για τη Θεσσαλονίκη. Την επόμενη φορά πρέπει να δούμε όμως κι άλλα πράγματα γιατί είμαστε και του πολιτισμού που και που

Σχεδόν πενθήμερη εκδρομή – Ιούλιος 2016 (Update)

Πηχτή ζέστη

Τοποθεσία, ατμόσφαιρα, φαγητό, τιμές· όλα υπέροχα στο Ίγγλις στην Άνω Πόλη

Πήγαμε στο Berlin για αγνή, ανόθευτη punk και τελικά μόνο Χατζηγιάννη δεν έπαιξαν

Death by bougatsa

Ένα όνομα μόνο: Ελενίδης

Και άλλη μια φορά, πόσο όμορφη είναι η Θεσσαλονίκη!

Περισσότερες φωτογραφίες

Αρκαδία· ορεινή

Αφού χάσαμε την Τοσκάνη, ας δούμε ξανά την Αρκαδία με περισσότερη λεπτομέρεια

Τα χρώματα τώρα το φθινόπωρο είναι απίστευτα

Το τρεις λαλούν έκλεισε γιατί τα κορίτσια που το έχουν ανοίγουν άλλο, πολύ κοντά στον κεντρικό δρόμο και θα λέγεται “Τα Πάνω Κάτω

Dimitsana

Τσίπουρα, κρασιά, γίγαντες, ζωή

Η επαρχία τη νύχτα, ειδικά τις καθημερινές, είναι εντελώς έρημη, ακόμα και σε τουριστικά χωριά όπως η Δημητσάνα και η Στεμνίτσα

Το πρώτο χειμωνιάτικο κρύο στα μάγουλά μας μας αναζωογόνησε

Κρασάκι μπροστά στο τζάκι και μουσική από την dj Ιωάννα.

“Ήρθαμε στο βουνό και πέσαμε πάνω στις μπουλντόζες”

Αξίζει και με το παραπάνω η 20λεπτη πεζοπορία για την επιβλητική Μόνη Τιμίου Προδρόμου

Μόνη Τιμίου Προδρόμου

Αρχαία Γόρτυς

Χωριό Ελληνικό. Όμορφο αλλά έρημο όπως τα περισσότερα χωριά αυτή την εποχή.

Οι χυλοπίτες, το αρνάκι λαδορίγανη και – παρόλο που δεν γουστάρουμε κυνηγούς – το αγριογούρουνο ήταν εξαιρετικό στη Ζέρζοβα και οι μερίδες τεράστιες, το παρακάναμε και συνήλθαμε αργά το βράδυ

Το πρωινό της Θέφης στο Θεονύμφη· κάθε μέρα και κάτι διαφορετικό και όλα φτιαγμένα από ‘κείνη. Ίσως το καλύτερο πρωινό απ’ όσους ξενώνες κλπ έχουμε μείνει. Κρίμα που το δωμάτιο, παρόλο που δεν ήταν άσχημο, δεν ήταν όπως περιμέναμε. Λίγο τσιμπημένο και μικρές ελλείψεις που αν δεν υπήρχαν θα έκαναν τη διαφορά.

Στο κάστρο της Καρύταινας φτάσαμε μέχρι το Θεόδωρο.

Karitena

Η διαδρομή μέσα στα έλατα για το Βαλτετσινίκο

Με 25-30 ευρώ, το ζευγάρι, φάγαμε σχεδόν παντού ωραία

Στη Στεμνίτσα, στο καφενείο Γερουσία, μας κοίταζαν κάπως σανεξωγήινους. Δε βλέπουν τόσο συχνά εκδρομείς μάλλον. Το τσίπουρο ήταν καλό αλλά η ζεστή ποικιλία μετριότατη

Τα Μαγούλιανα έρημα ακόμα και το Σάββατο. Βέβαια ήταν μεσημέρι που η επαρχία ξεκουράζεται

Τελευταία στάση στα Λαγκάδια για καφέ βόλτα και αγορά γλυκών του κουταλιού και μελιού.

Απ’ τα πιο αναπτυγμένα χωριά της περιοχής και όμορφο και παραδοσιακό.

Γκλίτσα δεν πήραμε. Δεν ήθελε.

Την επαρχία μαστίζει το έντεχνο

Τελικά τα Λαγκάδια ήταν η προτελευταία στάση. Τελευταία η Βυτίνα που δεν είναι και τόσο άσχημη τελικά. Απλώς τη χαλάει λίγο ο τουρισμός και οι κράχτες στα καταστήματα

Έχει και δρόμο της αγάπης

Δικαιολογημένος όλος ο ντόρος γύρω από το φαγητό στα “Κόκκινα Πιθαρια

Ποτέ ξανά εκδρομή χωρίς mixed-cd

Περισσότερες φωτογραφίες